czerwca 10, 2018

10 czerwca 1950 urodziła się ANNA JANTAR

10 czerwca 1950 urodziła się   ANNA JANTAR

10 czerwca 1950 urodziła się

ANNA JANTAR

(właśc. Anna Maria Szmeterling; zm. 14 marca 1980), polska piosenkarka, wielka gwiazda estrady, ikona lat 70.
W wieku 4 lat rozpoczęła naukę gry na fortepianie. Już jako uczennica szkoły muzycznej koncertowała z Filharmonią Poznańską. Swoje pierwsze piosenkarskie szlify zdobywała w latach 1964-1969 w zespołach Szafiry (założonym przez Piotra Piotr Kuźniaka), Polne Kwiaty (z liderem Tomaszem Dziubińskim) oraz Bardowie (z Jarosławem Kukulskim, jako założycielem).
W styczniu 1969 Anna Szmeterling pojawiła się na Festiwalu Piosenki i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie z utworem "A lipiec grał" oraz ze swoją kompozycją do słów Romana Szmeterlinga (brata) "W płaszczu z mżawki i zadumy". Następnie poznała Jarosława Kukulskiego (późniejszego męża), który zaangażował ją do zespołu Waganci. W latach 1969-1972 występowała i nagrywała z Wagantami:
"Szła noc" (Opole 1970) 
W 1970 jej pierwszy wielki przebój "Co ja w tobie widziałam?", wylansowany wspólnie z Wagantami, został piosenką roku 
W kwietniu 1971 Anna poślubiła Jarosława Kukulskiego. Zdecydowała się rozpocząć karierę solową pod pseudonimem Anna Jantar. Przebojem "Najtrudniejszy pierwszy krok" w Opolu '73 rozpoczęła swoją drogę do sławy 
Wiele koncertowała, odbyła kilka tournée, wzięła udział w festiwalach, na których otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia. W 1974 nagrała pierwszą płytę - "Tyle słońca w całym mieście". Za piosenkę tytułową otrzymała nagrodę publiczności w Opolu 
W 1975 otrzymała tytuł Piosenkarki Roku. W 1976 nagrała płytę "Za każdy umiech" 
a w 1977 - płytę "Zawsze gdzieś czeka ktoś" 
Zmieniła reperuar, sięgnęła po utwory ambitne. Piosenką "Tylko mnie poproś do tańca" udowodiła, że stała się w pełni dojrzałą artystką. Jest to kompozycja w klimacie przypominająca "Grande valse brillante" Ewy Demarczyk. W rezultacie powstała piosenka dramatyczna, zupełnie inna od tych, które Anna śpiewała dotychczas, wymagająca też innej interpretacji 
W 1978 wystąpiła po raz kolejny w Opolu - tym razem z piosenką "Nie wierz mi, nie ufaj mi" 
W 1979 współpracowaa na stałe z zespołami Perfect i Budka Suflera, a także z Alibabkami. Pierwszy utwór, nagrany wspólnie z Budką Suflera, "Nic nie może wiecznie trwać", wybrany został piosenką roku 1979 
Również w 1979 nagrała album "Anna Jantar" 
W czasie swojej kariery współpracowała i przyjaźniła się m.in. z Ireną Jarocką, Haliną Frąckowiak, Zbigniewem Hołdysem, Stanisławem Sojką, Edwardem Hulewiczem, Markiem Karewiczem, Antonim Antoni Kopffem, Krzysztofem Krawczykiem, Piotrem Piotr Kuźniakiem, Bogusławem Mecem.
Anna Jantar zginęła w katastrofie samolotu Ił-62 "Mikołaj Kopernik" 14 marca 1980 w pobliżu warszawskiego Okęcia. Wracała z tournée po USA. W chwili śmierci miała niespełna 30 lat. Katastrofa lotnicza zabrała jeden z największych talentów w polskiej muzyce rozrywkowej. R.I.P. [*]
Dyskografia Anny Jantar: http://www.annajantar.pl/dyskografia
Posłuchajmy także: "Nie żałujcie serca, dziewczyny" Kołobrzg 
"Jambalaya" 
"Staruszek świat" Opole, 1974 
"Za każdy uśmiech" (1976) 
"Moje jedyne marzenie" ("Przetańczyć z tobą całą noc") 
"Zawsze gdzieś czeka ktoś" (1979) 
"Radość najpiękniejszych lat" 
"Zabijasz mnie swoją piosenką" 
Polecam filmy: "Katastrofa Kopernika" cz. 1 
"Ostatnie chwile Anny Jantar" 


czerwca 09, 2018

9 czerwca 1941 urodził się JON LORD

9 czerwca 1941 urodził się JON LORD

9 czerwca 1950 urodził się

JON LORD

(właśc. Jonathan "Jon" Douglas Lord; zm. 16 lipca 2012), brytyjski muzyk rockowy, członek zespołów The Artwoods (1964-1968), Deep Purple (1968-75 i 1984-2002), Paice, Ashton & Lord (1976-77) oraz Whitesnake (1978-1984).
Jeden z najwybitniejszych współczesnych klawiszowców, wirtuoz organów Hammonda. Pierwszy muzyk rockowy, który dokonał udanego mariażu muzyki poważnej i popularnej na płycie "Concerto for Group and Orchestra" (1969), nagranej na żywo w Royal Albert Hall przez Deep Purple z Royal Philharmonic Orchestra https://www.youtube.com/watch?v=Rr-1qu9MIrc
Niemal od chwili narodzin Jona Lorda muzyka wypełniała mu czas. Ojciec grał na saksofonie w lokalnym zespole, później założył Fire Service Band. Zabierał syna na potańcówki, zaszczepiając tym samym w małym Jonie zamiłowanie do muzyki.
W wieku 7 lat Jon rozpoczął lekcje gry na pianinie. Pierwszy okres nauki wspomina bez większego sentymentu: "Nie cierpiałem tego. Szybko okazało się, że nauka gry polega przede wszystkim na ciężkiej pracy. Osobiście nigdy do ciężkiej pracy nie paliłem się, choć czasami zdawałem sobie sprawę z jej konieczności". Wśród jego idoli był wówczas kompozytor Johann Sebastian Bach.
Przełom nastąpił, gdy pewnego razu pan Lord wziął syna na koncert Teda Heatha. "Bardzo mi się to podobało. Wówczas też dostałem nowego nauczyciela, który dawał recitale dla BBC. To właśnie on pokazał mi, że muzyka to nie tylko opanowanie techniki gry - to przede wszystkim sama radość".
W latach 1956-1957 nauczycielem Jona był John Palmer, pianista jazzowy. "Zwrócił moją uwagę na jazz i muzyków w rodzaju Dave'a Brubecka, Maynarda Fergusona czy Milesa Davisa" - wspomina Jon.
W tym samym czasie po raz pierwszy zetknął się z rock'n'rollem. "Założyłem taką śmieszną grupę - trzy pianina i gość z basem, zrobionym ze skrzyni po herbacie. Graliśmy sobie co tydzień. W ten sposob uciekałem od lekcji gry na pianinie, wchodząc jednocześnie coraz mocniej w estetykę rock'n'rolla. Uświadomiłem sobie, że rock'n'roll to coś więcej niż to, co dociera do naszych uszu".
Jeden z kolegow zaproponował Jonowi dołączenie do grupy, grającej bluesa. Perspektywa zarobków była na tyle kusząca, że Jon zgodził się. "Muzyka bluesowa była dla mnie zupełną nowością. Nasz zespół, Bill Ashton Combo, grał trochę bluesa, ale lider nie pasował jakoś do tego wszystkiego. Miał 35 lat. Fajny facet, ale w sumie nie nadawał się".
Jon bez większego żalu opuścił Bill Ashton Combo pod koniec 1962, po czym, wraz z gitarzystą Derekiem Griffithsem, śpiewającym basistą Donem Wilsonem i perkusistą Regem Dunnage założył The Don Wilson's Combo. Była to półprofesjonalna grupa, zarabiająca na życie graniem w klubach, pubach, na weselach. Zespół przeistoczył się wkrótce w Red Bludd's Bluesicians, zaś na początku 1964, gdy do formacji dołączył wokalista Art Wood, po raz kolejny zmieniono nazwę na The New Art Wood Combo, a w końcu - na The Artwoods.
THE ARTWOODS (1964-1967) był to brytyjski zespół rhythm and bluesowy. W grupie występowali, oprócz Arta Wooda, także Derek Griffiths (gitara), Jon Lord (organy), Malcolm Pool (bas) i perkusista Keef Hartley (w 1967 zastąpiony przez Colina Martina). W ciągu blisko 4-letniej działalności grupa zdobyła dużą popularność, przede wszystkim jako zespół koncertowy. Występowali dużo w krajach europejskich, m.in. w Polsce w kwietniu 1966 - w Warszawie, Kielcach i Radomiu, jako support grupy Billy Kramer & The Dakotas.
Koncerty The Artwoods w Polsce obrosły prawdziwą legendą. W epoce PRL każdy przyjazd znanego zachodniego wykonawcy stanowił nie lada wydarzenie. The Artwoods mieli wśród polskiej publiczności ugruntowaną opinię jednego z najlepszych zespołów brytyjskich. Późniejsze dokonania Jona Lorda i popularność, jaka stała się jego udziałem, wydatnie pomogły mitologicznej wręcz sławie, do dziś otaczającej The Artwoods w naszym kraju.
Grupa wydała tylko jedną płytę - "Art Gallery" (1966)
oraz EPkę "Jazz in Jeans" (1967)
W 1967 The Artwoods zawiesili działalność. Potem krótko występowali jeszcze pod nazwą St. Valentine's Day Massacre.
Przypadek sprawił, że artystyczną duszę Jona Lorda wypełniła idea, której realizacja stała się dla niego życiową misją. "Na koncertach wykonywaliśmy utwór, zawierający pięciominutową partię organów, graną jedynie z towarzyszeniem perkusji. Pewnego wieczoru - ni stąd ni zowąd - wstawiłem tam fragment fugi Bacha, który nagle przyszedł mi do głowy. Po chwili całość przemówiła zupełnie innym głosem. I wtedy pomyślałem o możliwości wykorzystania muzyki klasycznej w bluesie czy rocku. Przy okazji - wbrew temu, co myślą ludzie - ja nie zapożyczyłem tego pomysłu od Keitha Emersona. Ani on ode mnie. Wpadliśmy na to mniej więcej w tym samym czasie".
Zespół DEEP PURPLE powstał w 1968, początkowo pod nazwą Roundabout, w składzie: Ritchie Blackmore, Jon Lord, Nick Simper, Ian Paice, Rod Evans. Grupa, wspólnie z Led Zeppelin i Black Sabbath, jest uważana za pioniera hard rocka i heavy metalu. Do swojej twórczości zespół często włączał pierwiastek muzyki poważnej, blues rocka, popu i rocka progresywnego.
Deep Purple został odnotowany w Księdze Rekordów Guinessa, jako "najgłośniejszy zespół świata". Sprzedaż wydawnictw formacji przekroczyła liczbę 100 mln.
W trakcie swojej działalności zespół przeszedł wiele zmian personalnych. Największy sukces odniósł drugi skład (zwany Mark II): Ian Gillan, Ritchie Blackmore, Roger Glover, Jon Lord i Ian Paice.
Pierwszy longplay - "Shades of Deep Purple" (1968) - przyniósł słynny utwór "Hush"
Na albumie "Deep Purple in Rock" (1970) Jon Lord opracował przełomowy sposób wzmocnienia brzmienia organów Hammonda w celu dopasowania ich do charakterystycznego dźwięku gitary elektrycznej. Ten wynalazek, obejmujący podłączenie organów bezpośrednio do wzmacniacza Marshall, stał się charakterystycznym dźwiękiem Jona.
Album zawiera m.in. utwór "Child In Time" ze słynnym motywem otwierającym, granym przez Lorda
Full album:
Najsłynniejszym i najbardziej komercyjnym albumem zespołu jest "Machine Head" (1972), który zawiera kilka klasyków, a ich współautorem jest Lord: "Smoke on the Water"
"When a Blind Man Cries"
"Highway Star"
Full album:
Płyta "Perfect Strangers" (1984) zawiera kolejne słynne motywy organowe w wykonaniu Jona Lorda
Dyskografia Deep Purple:
Grupa WHITESNAKE - to brytyjski zespół hardrockowy, stworzony przez byłego wokalistę Deep Purple, Davida Coverdale'a. Grupa zyskała największą popularność w latach 80. Przez jej skład przewijali się m.in. Jon Lord (1978-1984), Ian Paice (1979-1982), Steve Vai (1989-1991). Na początku zespół często był porównywany do Deep Purple - nie tylko dlatego, że trzech muzyków pochodziło z tej grupy, ale głównie z racji podobieństwa brzmień. W późniejszych latach zespół zbliżył brzmienie do hard rocka.
Z Whitesnake Jon Lord nagrał sześć albumów: "Trouble" (1978)
"Lovehunter" (1979)
"Ready an' Willing" (1980)
"Come an' Get It" (1981)
"Saints & Sinners"(1982)
"Slide It In" (1984)
W trakcie swojej kariery Jon Lord wystąpił gościnnie na płytach wielu znanych wykonawców, m.in.:
George’a Harrisona "Gone Troppo" 1982
Davida Gilmoura "About Face" 1983
Cozy’ego Powella "Octopuss" 1983
Alvina Lee "Detroit Diesel" 1986
W 2011 zdiagnozowano u Jona Lorda raka trzustki.
"Chciałbym, żeby moi przyjaciele i fani wiedzieli, że walczę z rakiem, i dlatego, na czas kuracji i leczenia, robię sobie przerwę od koncertowania" - takie oświadczenie pojawiło się na oficjalnej stronie Jona Lorda.
Zmarł 16 lipca 2012, w wieku 71 lat. Bezpośrednią przyczyną zgonu był zator tętnicy płucnej.
R.I.P. [*]
Dyskografia Jona Lorda: https://jonlord.org/recordings/
Posłuchajmy:
The Artwoods - The Complete BBC Sessions 1965 (Keef Hartley - drums, Art Wood - vocals, Derek Griffiths - guitar, Jon Lord - organ, Malcolm 'Molly' Pool - bass)
The Artwoods - "I Take What I Want"
Deep Purple - "Child in Time" (1970)
Jon Lord Album "Sarabande with Philharmonia Hungaria" (1976)
Whitesnake - Live Full Concert 1979 (David Corverdale, Micky Moody, Bernie Marsden, Neil Murray, Jon Lord, Dave Dowle)
Jon Lord Album "Before I Forget" (1982)
Jon Lord solo Whitesnake 1983
Deep Purple - "Perfect Strangers" (1984)
Deep Purple - "When A Blind Man Cries" (1995)
Jon Lord Solo Live Katowice, Poland, 1996
Jon Lord Album - "Pictured Within" (1998)
Deep Purple - "Lazy" (Steve Morse, Ian Paice, Roger Glover, Ian Gillan, Jon Lord 1999)
Deep Purle - "Perfect Strangers" Live in Montreux 2000 - Best Intro from Jon Lord
Jon Lord Live from Album "Beyond The Notes" (2004)
Jon Lord Album "Boom of the Tingling Strings" (2008)
Rick Wakeman & Jon Lord on Sunflower Jam 2011
Jon Lord Hammond Solos
https://www.youtube.com/watch?v=nBOmMlHOMkE




czerwca 08, 2018

Dziś swoje 67 urodziny świętuje KORA

Dziś swoje 67 urodziny świętuje KORA

Dziś swoje 67. urodziny świętuje

KORA

(ur. 8 czerwca 1951; właśc. Olga Aleksandra Sipowicz, z.d. Ostrowska, primo voto Jackowska), polska wokalistka rockowa, autorka tekstów, solistka zespołu Maanam.
Jako nastolatka była związana z krakowskim środowiskiem artystycznym i hippisowskim. Przyjaźniła się z Piotrem Skrzyneckim, Wiesławem Dymnym, Krystyną Zachwatowicz. To w czasach hippisowskich przyjęła pseudonim Kora.Tuż po maturze poznała muzyka grup Vox Gentis i Anawa, Marka Jackowskiego, którego poślubiła w 1971.Początkowo sporadycznie występowała na koncertach nowego zespołu męża - Osjan, akompaniując na fujarce.
Jako wokalistka zadebiutowała w kolejnym zespole Marka Jackowskiego. Był to utworzony w 1975, wraz z Milo Kurtisem, niszowy gitarowy duet M-a-M, grający alternatywną, inspirowaną Bliskim Wschodem muzykę. Zespół koncertował m.in. z Maciejem Zembatym.
Grupa M-a-M, już w rozszerzonym składzie i pod nową nazwą MAANAM, pod koniec lat 70. zaczęła grać rocka, a Kora została główną wokalistką.
Maanam po persku znaczy "kocham cię". Młodych ludzi w tamtych czasach fascynował mistyczny Wschód: Indie, Persja, Japonia, Chiny.Milo Kurtis po kilku koncertach odszedł do zespołu Ossjan. Do Kory i Marka Jackowskiego dołączył John Porter.
Kiedy w 1979 John Porter odszedł z Maanamu, do Kory i Marka dołączyli bracia Ryszard i Krzysztof Olesińscy (gitara i gitara basowa) oraz perkusista Paweł Markowski.
Zespół stał się sensacją festiwalu w Opolu: w 1980 z piosenką "Boskie Buenos" 
w 1981 - z piosenką "Szare miraże" 
w 1985 - z piosenką "Karuzela marzeń" 
Sceniczny image Kory, jej zachowanie, fryzura i przede wszystkim nowofalowy śpiew oraz nowatorskie teksty wstrząsnęły ówczesną Polską - krajem, który stał na progu społecznej rewolucji. Muzyka Maanam była soundtrackiem do tych historycznych wydarzeń. Płyty Maanam stały się hymnem pokolenia, Kora zaś największą gwiazdą epoki. W obawie przed rozruchami, koncerty Maanam w największych halach chronione były przez milicję. Temperatura podczas tamtych występów sięgała zenitu."Żądza pieniądza", "Oddech szczura", "Szary człowieku", "Krakowski spleen", "Kreon" - Kora w swoich tekstach opisała wrzenie rewolucji oraz smutę stanu wojennego. Muzyka Maanamu prezentowała emocjonalne życie Polaków, ich nadzieje i rozpacz.Poza warstwą społeczno-polityczną, Kora tworzyła także najpiękniejsze rockowe erotyki. "Kocham cię, kochanie moje" to miłosny hymn kilku pokoleń.
W latach 80. i 90. Maanam osiągnął szczyt artystycznych możliwości - wspaniałe kompozycje Marka Jackowskiego, wirtuozerska gitara Ryszarda "Plachy" Olesińskiego, melodyczny bas Bogdana Kowalewskiego oraz oszczędna, prosta perkusja Pawła Markowskiego. Maanam grał koncerty w całej zachodniej Europie, nagrywał płyty w Niemczech i krajach Beneluksu.
W wolnej Polsce, po 1989, zespół stał się bardziej liryczny, wręcz mistyczny. Płyty "Derwisz i anioł", "Róża", "Łóżko" - to albumy, które odniosły komercyjny i artystyczny sukces.
Maanam dziś już nie gra koncertów.W 2013 we Włoszech zmarł Marek Jackowski. Od powstania zespołu minęło 40 lat, a Maanam - czyli "Kocham cię" - nadal jest kochany przez rzeszę słuchaczy.
Działalność solowa Kory.W latach 1989-1990 Kora prowadziła prace nad własnym albumem, zawierającym piosenki z Kabaretu Starszych Panów. Towarzyszyli jej w tym projekcie bracia Marcin i Mateusz Pospieszalscy. Płyta "Ja pana w podróż zabiorę" ukazała się w 1993 https://www.youtube.com/watch?v=kl-mFaD8lN4
W 1992 artystka opublikowała autobiografię "Kora i Maanam - Podwójna linia życia", wznawianą co kilka lat. Jej uzupełnione wydanie, autorstwa Kamila Sipowicza, ukazało się pod nowym tytułem "Kora, Kora. A planety szaleją" w 2011 
W 2001 na rynek trafiła kompilacja najciekawszych nagrań solowych Kory - "Złota kolekcja. Magiczne słowo - sukces" 
W 2003 artystka wydała album "Kora Ola Ola!". Wzięli w nim udział artyści, grający muzykę poważną, jazzową, flamenco i latynoską, pochodzący z Polski, Węgier, Kuby, Meksyku, Peru. Znalazły się tu różnorodne utwory: od przedwojennych tang, piosenek Mieczysława Fogga, Jerzego Petersburskiego, Wandy Warskiej, Marii Koterbskiej po Czesława Niemena i wybrane utwory Maanamu. Płytę promował teledysk "Nim zakwitnie tysiąc róż" 
"Pod papugami" - album "Kora Ola Ola!" 
12 grudnia 2013 Kora wstąpiła w związek małżeński z Kamilem Sipowiczem.
W 2011 Kora została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w 2014 - Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze "Gloria Artis".W 2016 Akademia Fonograficzna uhonorowała Korę Złotym Fryderykiem za całokształt twórczości.
Zespół Maanam i Kora wylansowali rekordową ilość przebojów, m.in.:"Szał niebieskich ciał (A planety szaleją)" 
"Boskie Buenos" 
"O, nie rób tyle hałasu!" 
"Kocham cię, kochanie moje" 
"To tylko tango" 
"Lucciola" 
"Cykady na Cykladach" 
"Oddech szczura" 
"Nie poganiaj mnie" 
"Raz dwa, raz dwa" 
"Wyjątkowo zimny maj" 
"Szare miraże" 
"Miłość od pierwszego spojrzenia" 
"Lipstick on the Glass" 
"Bez ciebie umieram" 
Polecam filmy dokumentalne:"Maanam. Czuję się świetnie" 
cz.1 
Obecnie ma miejsce seria wznowień płyt Maaam, która rozpoczęła się od, wydanej pierwotnie w 1983, kasety "Kminek dla dziewczynek". Zachowana jest oryginalna okładka - nie ze względu na walory artystyczne, ale dla przywołania ducha czasu 
Wydano również winyl "Maanam i goście" - rejestrację koncertu w Sali Kongresowej w Warszawie w 2000 z okazji 25-lecia zespołu. Goście to m.in.: Kasia Nosowska, Muniek Staszczyk, John Porter, Robert Brylewski, Milo Kurtis, Sławek Wierzcholski, Zbigniew Namysłowski, Artur Rojek, Justyna Steczkowska 
W 2011, z okazji 35. rocznicy debiutu Kory w Maanamie, ukazały się zremasterowane reedycje wszystkich studyjnych albumów zespołu oraz solowych Kory, a także zagranicznych i kilku kompilacji grupy. Artystka uczciła 35 lat swojej działalności artystycznej jubileuszowym recitalem podczas festiwalu TOP Trendy w Sopocie. Z tej okazji otrzymała nagrodę Bursztynowego Słowika 
W 2015 ukazało się specjalne jubileuszowe wydawnictwo "Maanam. Miłość jest cudowna 1975-2015". To podwójna płyta, która przypomina drogę artystyczną tego fascynującego zespołu. Na płycie znaduje się 40 piosenek na 40-lecie
24 marca 2017 wydano wznowienie albumu "Maanam. Hotel Nirwana"
http://warnermusic.pl/album/hotel-nirwana-winyl#
Jest to dziesiąty studyjny album Maanamu. Premiera płyty miała miejsce w 2001. Na płycie grupa zastosowała po raz pierwszy komputery, loopy i sample, a w warstwie lirycznej Kora - obok własnych tekstów - sięgnęła również do poezji Mirona Białoszewskiego, Edwarda Cummingsa i Kamila Sipowicza. "Hotel Nirwana" to ostatni album studyjny zespołu nagrany w "złotym składzie": 
Kora Jackowska – wokal
Marek Jackowski – gitary
Ryszard Olesiński – gitary
Krzysztof Olesiński - gitara basowa
Paweł Markowski – perkusja
oraz gościnnie: Cezary Kaźmierczak - instrumenty klawiszowe, Hammond
Barry Kinder - chórki, instrumenty klawiszowe, drumla, perkusja
Neil Black - skrzypce 
Od kilku lat Kora nie koncertuje. Wyprowadziła się z Warszawy. Wszystko z powodu choroby nowotworowej, z którą artystka zmaga się dzielnie 
Najnowszy wywiad z Korą w "Uwaga TVN", 2 kwietnia 2018 
JUBILATCE ŻYCZYMY WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, DUŻO ZROWIA, STO LAT !!!

Materiał udostępniony za zgodą Pani Ewy Kałużnej
- Dziękujęmy Ewuniu
Copyright © 2016 No w rzeczy samej - muzyka , Blogger